ابو القاسم بن حسين رضوى قمى لاهورى / ميرزا حسين النوري الطبرسي

269

رسالة السادة في سيادة السادة ( و البدر المشعشع در احوال ذريه موسى المبرقع للطبرسى ) ( فارسى )

باب در جواب سؤال مشكوك الأنساب سؤال : قبل تشكيك نوّاب إبراهيم خانى شك در ما نبود ، پس تشكيك لاحق به سيادت ما مخل و مضر نمىباشد ، پس بلا شك ما سيد هستيم . جواب اوّل : بر شما لازم است اثبات دعوى سيادت طبقهء سابقهء خود مع تصديقهم كه كجا و كى اثبات به نهج مطلوب شرعى كرده‌اند . جواب ثانى : هرگاه تصديق و تشكيك طبقهء سابقه اثبات نشود و به ثبوت و حصول تشكيك لاحق عند الفحص ، پس ثابت و واضح شد كه سابق براين در اين طايفه سيادت نبوده ، و همين حكم به استصحاب باقى است تا صحّت آن . سؤال : اگر ما سيد نيستيم چرا ما را به اسم سيادت ياد مىكنيد ، و چرا در اوقات تقسيم اخماس متعدّد بار قليلى قليلى به ما خمس داديد ، و اگر سيد نبوديم به خلاف شريعت و به خيانت شريعت در دادن رفتار كرديد ضامنيد ؟ امّا جواب اوّل : ذكر اسماء شما به دو وجه مىباشد : اوّلهما : من باب الاحتياط ، و در آن ربّانيت است كه شايد شما را بيّنهء عادله و حجّت قاطعه بر سيادت خود حاصل خواهد شد و لو بعد حين ، اگرچه تا چهارصد سال كسرى بالا پيدا نشد . ثانيهما : اطلاق اسماء شما به سيد به جهت اطلاق شما به آن اسماء على الظاهر مىباشد ، و آن دليل حقيقت شما نمىشود . امّا جواب ثانى : در اوقات تقسيم اخماس اعطاء قليلى قليلى به بعض جماعت شما نيز به دو سبب مىباشد : احدهما : براى ازالهء فساد ظاهرى و اطفاء و اسكات آن . ثانيهما : براى فقر و مسكنت آنها ، چه آنها اگرچه ثبوت سيادت آنها نكرده‌اند